ديگر رزمنده هايي که آنجا بودند جانشان به لبشان رسيده بود. موشها حتي به مهمات و اسلحه هم رحم نمي کردند.

نصفه شبي يکهو ميديدي يک نفر نعره مي زند و روي يک پا جست و خيز مي کند و يک  موش گردن کلفت به انگشت پايش آويزان شده بود. حتي قنداق سلاحها را هم مي جويدند و پتوها و گوني ها هم بي نصيب نمانده بود. تا اين که خبر رسيد توي  يکي از مقرها يک گربه پيدا شده که توانسته از خجالت موش ها در بيايد و آنها را ناکار کند. بچه ها يک نفر را انتخاب کردند تا براي يکي دو هفته آن گربه ي دلير را به مقر بياورد. مامور مربوطه کفش و کلاه کرد و روانه آن مقر شد و به زيارت فرمانده آنجا رفت. وقتي ماموريتش را گفت فرمانده فکري کرد و بعد گفت:

" ما حرفي نداريم. اما بايد از ستاد لشکر براي گربه امان حکم ماموريت بياوريد؛آن هم با امضاي فرمانده لشکر!! آخر مي داني که اينجا جبهه اس. رفاقت تاثيري ندارد. تازه براي ما مسئوليت دارد. برويد و هر وقت حکم ماموريت آورديد گربه ما در خدمت است! "

                                                                                                                                                                         منبع:رفاقت به سبک تانک