کاشکي من هم دلي همچون شهيدان داشتم
تا که در صحـــــراي سينه  لاله اي  مي کاشتم
کاشکي در  من  توان دل بريـــــــــدن بود  کاش
تا  که  دسـت از دامن اين خـــاک بر مي داشتم

(منوچهر پرو يني)

مقدمت را بهار گل مي ريخت

باغ چشم انتظار گل مي ريخت

غنچه بهار شکيب با صد شوق

بر تن شاخسار گل ميريخت

روي لبهاي مهربانيهات

خنده بي اختيار گل ميريخت

باد زلف چمن پريشان کرد

لاله داغدار گل مي ريخت

هق هق گريه هاش غمگين بود

نرگسش بر مزار گل مي ريخت

شبنم از چشم باغ جاري بود

باد در لاله زار گل ميريخت

ياد چشمان عاطفت خيزت

بر دل پر شرار گل مي ريخت

ابر چشمم سرشک مي باريد

طبقه من سوگوار گل مي ريخت

شاعر :حاج منوچهر پرويني (از شعراي عزيز استان کرمانشاه )