يک شهيد کشف شد اما هيچ مدرکي براي شناسايي نداشت ،برگه اي همراه شهيد بود که جمله اي روي آن نوشته شده بود که پيام آن روزبود:"هرکه شود بيمار رضا والله  شود دادار خدا" بچه ها آن روز خود را رو به قبله، درپشت پنجره فولاد احساس مي کردند... 

"اللهُمَ صَل ِ عَلي  عَلي بن ِ موسي الر ِضا الُمرتضي، اَلاِمام ِ التَقي النقي وَ حُجَتُکَ عَلي مَن فوقَ الارض ِ وَ مَن تَحتَ الثَري، اَلصِديق ِ الشَهيدة ، صَلواة  کَثيرةً تامة ً زاکية ً متواصلة ً متواترة ً مترادفة ً کَاَفضَل ِ ما صَليتَ عَلي اَحد ٍ مِن اوليائِک"

                                                                                                                                                                کتاب نشانه-خاطرات محمد احمديان

خاطرات محمد احمديان

 از کتاب نشانه

 مثل هميشه نماز جماعت صبح و زيارت عاشورا را خوانديم . بايد آماده حرکت به سمت محل تفحص مي شديم که داخل خاک عراق بود .رمز حرکت آن روز به نام امام هشتم نامگذاري شد:"يا امام رضا (ع) " . حرکت کرديم وبا مدد از آقايمان کار را شروع کرديم .تا عصر ، هشت تا شهيد را بچه ها بوسيدند!چند تا شهيد هويت داشتند و چند تا شهيد هم گمنام . بچه ها مشغول بررسي پيکر مطهر يک شهيد گمنام بودند تا شايد مدرکي از هويت او را پيدا کنند .

خط سبز رنگي پشت پيراهنش نمايان شد،

پيراهن را کنار زديم ....

نوشته شده بود "يا معين الضعفا " .....

خاطره از محمد احمديان