موسسه فرهنگي وصال شهدا ،استان كرمانشاه

عمليات و الفجر 10 ( ده )

هيئت تحريريه وصال شهدا — Thu, 28 Aug 2008 19:01:00 GMT

بسمه تعالي

عمليات و الفجر 10 ( ده )

مسئولين نظام مقدس جمهوري اسلامي که در تدارک يک عمليات گسترده در منطقه ي غرب بودند، با شناسايي ها و بررسي هاي زياد، منطقه ي عملياتي والفجر 10 ( ده ) را انتخاب و پس از دو ماه کار طاقت فرسا شناسايي منطقه به اتمام رسيد و پس از طرح ريزي يک عمليات گسترده منظم در چهار مرحله، يگانهاي مورد نظر که از جملگي تيپ ها و لشکرهاي مطرح سپاه بودند در منطقه استقرار پيدا کرده و در ساعت 2 بامداد 24/12/1366 با رمز مقدس يا محمّد بن عبدالله ( ص ) عمليات را آغاز نموده و در سه محور شروع به پيشروي نمودند. <**ادامه مطلب...**>عمليات تا 29/12/1366 به طول انجاميد و منجر به آزادسازي ارتفاعات زيادي از نوار مرزي استان کرمانشاه و کردستان با کشور عراق گرديد و شهرهاي: بياره، طُويله، دوجيله، خرمال و حلبچه نيز در اين عمليات به تصرف رزمندگان اسلام درآمد و سد دربند يخان و جاده ي مهم تدارکاتي سليمانيه بغداد در تير رس ما قرار گرفت. اين عمليات به قدري گسترده و عظيم بود که عراق با تمام قوايي که در شمال کشور خود داشت نتوانست دفاع مؤثري به اجرا گذارد و حتي خط پدافندي موقتي نيز نتوانست تشکيل دهد که در آن ايام ( يعني 24/12/1366 تا 29/12/1366 ) پيش بيني مي شد تمام نظام حکومتي عراق به هم بريزد. يگانهاي آماده و مجهز ايران که در منطقه بودند به اين منظور آمده بودند که اگر عمليات به سختي پيش رفت و کار به سختي گرائيد، هر يگان قسمت کوچکي از کار را به جلو ببرد. اما با عمل کردن يگانهاي خط شکن مشاهده شد که شالوده ي دفاعي عراق کاملاً به هم ريخت.

به ديد کارشناسان نظامي اوضاع به نحوي بود که اگر ايران همان يگانهاي موجود در منطقه را به ادامه عمليات بگمارد به راحتي طي چند روز تمام شمال عراق را از دست صدام آزاد و به بغداد خواهيم رسيد. اما صدام که سناريوي به وجود آمده را اينچنين مي ديد و راه حلي براي آن نيافته بود ذات دژخيم و شيطاني خود را به حربه ي حيله و جنايت غربي ها مجهز نمود و اقدام به آن عمل غير انساني اي نمود که در تاريخ مثل و مانندي ندارد.

در آن هنگام که مردم شهرهاي آزاد شده ي ( بياره – طُويله – دوجيله – خرمال و حلبچه ) صميمانه پذيراي رزمندگان اسلام بوده و در حال ادامه زندگي روزمره ي خود بودند، صدام پليد چون يد از آستين بيرون آمده ي شيطان بزرگ اقدام به بمباران شيميايي منطقه نمود که اصل هدف را منطقه ي مسکوني شهر حلبچه ( بزرگترين شهر آزاد شده ) قرار داده و با توجه به جهت، با دو عوارض زمين دقيقاً بمب را به روستاي انب انداخت تا جهانيان ببيند که احدي از مردم موجود در منطقه جان سالم به در نبردند.

و اما ايران اسلامي که هرگز قصد جنگيدن با مردم بي دفاع را نداشته و مصيبت هاي وارده به آنان را بي نهي تافت به جاي ادامه ي عمليات اقدام به پناه دادن به مردم آواره ي عراق نمود. در پي شهادت مظلومانه ي جمع کثيري از مردم عراق در شهر حلبچه بقيه ي مردم ساکن در شهر هاي آزاد شده و روستاهاي اطراف از ترس بمباران مجدد و يا هر عمل پيش بيني نشده اي از سوي صدام منطقه را ترک و به سوي شهرهاي استان کرمانشاه و کردستان و راهي ارتفاعات و درّه هاي مرزي ، و به ايران پناهنده شدند.

عليرغم اينکه در عمليات والفجر 10 ( ده ) تعداد زيادي از بعثيان ( بيش از 000/10) به درک واصل شدند( 62 گردان پياده – 12 گردان زرهي - 12 گردان مکانيزه – 21 گردان کماندو و 11 گردان توپخانه ) و خسارات بسيار زيادي که به ارتش عراق وارد شد ( انهدام 90 تانک و نفر بر – 100 توپ صحرايي – 15 دستگاه مهندسي – 800 خودرو – 6110 سلاح انفرادي و 20 خمپاره انداز ) ولي رزمندگان کفر ستيز ايران اسلامي با مشاهده ي صحنه هاي بسيار دردآور شيميايي شدگان آواره هيچگاه شيريني پيروزي عمليات را احساس نکردند.

زندگينامه شهيد عيسي رحيمي

هيئت تحريريه وصال شهدا — Thu, 28 Aug 2008 18:32:00 GMT

شهيد عيسي رحيمي

شهيد سال 46 در خانواده اي مستضعف و مذهبي در شهرستان هرسين ديده به جهان گشود. تحصيلات دوره ي راهنمايي را در زادگاهش گذراند. سپس وارد دانشسراي کشاورزي شهرستان بروجرد شد. پس از اخذ ديپلم در سال 64 در دانشکده ي کشاورزي شهرکرد پذيرفته شد.<**ادامه مطلب...**>از طريق بسيج سپاه پاسداران به جبهه اعزام و در تاريخ 21/4/65 در جزيره ي مجنون به فيض شهادت نائل آمد.

گزيده اي از وصيت نامه ي شهيد عيسي رحيمي

اي شهيدان راه حق و آزادي، وصيت نامه ي خود را با ذکر نام متبرک شما آغاز مي کنم. در آن اوان که هنوز آگاهيم به حدي نبود که فلسفه شهادت را درک کنم به همراه امت شهيدپرور بر زير تابوت شهدا مي رفتم و هم صدا با امت فرياد مي زدم: که برادر شهيدم قسم به خون پاکت راهت ادامه دارد. و هم اکنون فلسفه شهادت و آرمان شهيدان را در حد شعور خود درک کرده ام و با تمام وجود شيفته و عاشق شهادت شده ام. براي چندمين بار به جبهه ميروم تا همگام با ساير رزمندگان نبرد را در مصاف با دشمن کافر ادامه دهيم. باشد که به ياري خداي بزرگ اولاً پيروزي و سرافرازي را براي امت خود به ارمغان آوريم و ثانياً پروردگار عالميان بر ما منت نهاده و به فيض عظيم شهادت نايل فرمايند. ان شاءالله

شادي روح شهداي مظلوم غرب ،بخصوص شهيد عيسي رحيمي صلوات

زندگينامه شهيد حاج مسعود اميري

هيئت تحريريه وصال شهدا — Thu, 28 Aug 2008 18:19:00 GMT

شهيد حاج مسعود اميري

شهيد در سال 1339 در يک خانواده متوسط و مذهبي درشهر کرمانشاه به دنيا آمد و تحصيلاتش را در همان شهر به پايان رساند. قبل از انقلاب در راهپيمايي ها و تظاهرات شرکت فعال داشت و در پخش اعلاميه و کتب و نوارهاي مذهبي و انقلابي سهم بسزايي داشت و بارها در تظاهرات از سوي مزدوران رژيم ستم شاهي مورد تعقيب قرار گرفت. <**ادامه مطلب...**>بعد از انقلاب به عضويت گروه ذخيره (110) در آمد و سپس عضو گروه ميثم تمار شد و جهت مقابله با ضد انقلابيون که در کردستان سر به شورش برداشته بودند، به اتفاق هم رزم شهيد خود شهيد حشمت الله رضوان مدني و چندين تن از برادران عازم مهاباد شدند که پس از مدتي درگيري به وسيله يکي از افراد فاسد ضد انقلاب توسط نارنجک مجروح شد. در شهر هم همراه شهيدان حسن ، حشمت و هاشم رضوان مدني به نگهباني مي پرداخت. بعد از مدتي پسر دايي ايشان (هاشم) به شهادت رسيد و او اسلحه به زمين افتاده اش را برداشت و از طريق جهاد سازندگي به جبهه ها شتافت. شهيد در سال 64 به همراه دو تن ديگر از برادران پايگاه مقاومت شهيد آل طاهر را تشکيل داد. در سال 65 پسر دايي دوم وي شهيد حسن رضوان مدني به شهادت رسيد که مصيبتي ديگر بر غمهايش افزوده گشت ولي در برابر ناملايمان و مصائب زندگي از خود صبر نشان داد.

در همان سال در کنکور سراسري دانشگاه ها در رشته پزشکي دانشگاه رفسنجان قبول شد و از اعضاي فعال انجمن اسلامي بود. در سال 66 به سفر حج مشرف شدند و در راهپيمايي برائت از مشرکين شرکت داشت و در کمک به مجرومين و مصدومين جبهه خونين مکه فعاليت بسزايي داشت. شهيد حاج مسعود اميري به همراهي پسر دايي شهيدش حاج حشمت الله رضوان مدني جهت سرکوب کردن منافقين در عمليات مرصاد شتافتند و در تاريخ 7/5/ 67 پس از سالها مبارزه به همراه همسنگر خود شهيد حاج حشمت الله به درجه والاي شهادت نايل آمد.

وصيت نامه جهاد گر شهيد مسعود اميري

بسم رب الشهدا و الصديقين

و من المومنين رجال صدقوامو عاهدوا... عليه و ...

با درود به رهبر کبير انقلاب و بادرود به رزمندگان اسلامي و ارواح طيبه شهدا اينجانب مسعود اميري وصيتنامه خود را آغاز مي کنم.

اگر به تشيع نگاه کنيم مشاهد مي کنيم که تاريخ خونرنگ تشيع چيزي نيست جز حماسه و ايثار و به دنبال آن شهادت ها و مظلوميت همچنانکه اگر از صدر اسلام بنگريم علي (ع) مظهر عدل و شجاعت و حسن (ع) و حسين(ع) و .... همگي در راه خدا با جان و مال خويش جهاد کرده و سرانجام نيز در راه او شهادت را مي خرند و با خدا وارد معامله مي شوند و ديه خود را به گردن خدا مي اندازند و به عهده چه خوب ديده پردازي است ( و من قبله فعلي ديه) و نيز در تاريخ روحانيت مبارز و آگاه نيز مي بينيم که همگي در مقابل ظلم و جور قيام کرده و بر عليه آن سر به شورش بر مي دارند و مردم نيز با رهبري پير جمارانمان اين نايب به حق امام زمان (عج) که در برابر ظالم همچنان کوهي ستبر و استوار مي غرد و مي خروشد آنچنان که با يک نداي سراسر جهان کفر و ظلم به وحشت افتاده و به دست و پا مي افتد و هم او در برابر مردم آنقدر خودش را کوچک نشان مي دهد که مي گويد اگر به من خدمتگذار بگويند بهتر است و من نيز با الهام از ائمه معصومين و اسلام، عزيز از خداوند طلب شهادت در راه خودش را مي نمايم و از جميع گناهاني که مرتکب شده ام طلب استغفار دارم. اللهم الرزقني توفيق الشهاده في سبيک

و اميدوارم مردني زيبا داشته باشم که باعث سرافرازي من و امتم در دنيا و آخرت باشد و با مرگم خدمتي هر چند کوچک به اسلام عزيز کرده باشم .

مرگ اگر مرد است گو نزد من آي تا در آغوشش بگيرم تنگ تنگ

من از او جاني ستانم جاودان او ز من تلقي ستاند رنگ رنگ

به خدا قسم مر گدر راه خدا براي من از هر عزيزي عزيزي تر است . بگذريم، از خانواده گراميم مي خواهم که بعد از من اگر شهيد شدم ابداً برايم گريه نکنند چرا که شهادت دري است از درهاي بهشت که خدا بر روي بندگان خاص خودش باز مي کند.

ولي اگر به مرگ طبيعي مردم جا دارد که برايم گريه کنند چون واقعاً در اين عصر کم سعادتي مي خواهد که انسان شهيد نشود، واز خانواده ام مي خواهم که خرجي که مي خواهند برايم بکنند در راه انقلاب و کمک به جبهه خرج شود و همچنين از آنها حلال خواهي مي طلبم و از همسر عزيزم نيز مي خواهم که اگر شهيد شدم براي من گريه نکند و بلکه بايد افتخار کند که شوهرش در راه حق کشته شدو اجرش نيز نزد حق محفوظ است و همچنين پول خمس را که دارم پرداخت کنند و به دوستان و آشنايان نيز اگر بدهکاري دارم پرداخت نمايند و از آنها نيز حلال خواهي کند و در پايان عرايضم از امت شهيد پرور مي خواهم که از روحانيت جدا نشوند و از اختلاف پرهيز کنند چرا که ((يدالله مع الجماعه)) و مواظب باشند که بزرگترين خطري که انقلاب را تهديد مي کند انحراف از خط امام امت است . در پايان از همه حلال خواهي مي نمايم و اميدوارم خداوند رحمان مرا ببخشد اگر نتوانستم مخصوصاً در اين عصر کمکي به انقلاب بکنم.

در پايان از خانواده ام مي خواهم که در داخل قبرم مقداري از تربت ابا عبدالله الحسين (ع) بگذارند و اگرخدا قسمت کرد راه کربلا باز شد در صورت امکان مرا در کربلا به خاک بسپارند.

والسلام

مسعود اميري ـ 7/62

به اميد اتحاد جماهير اسلامي هر چه زودتر در سرتاسر جهان به رهبري امام زمان (عج)

زندگينامه شهيد غلامرضا گل آور

هيئت تحريريه وصال شهدا — Thu, 28 Aug 2008 18:12:00 GMT

شهيد غلامرضا گل آور

شهيد در سال 45 در شهرستان نفت شهر در يک خانواده مذهبي و علاقمند به خاندان عصمت و طهارت به دنيا آمد به دنبال حمله رژيم بعث عراق همراه خانواده به اسلام آباد مهاجرت نمود. ضمن تحصيل دردبيرستان وارد حوزه علميه شد و مدت 4 سال به عنوان طلبه مشغول تحصيل علوم ديني گرديد.<**ادامه مطلب...**> شهيد پس از اخذ ديپلم در دانشگاه قم رشته تربيتي قضايي پذيرفته شدند. ايشان کوچکترين مسايل شرعي را رعايت مي کردند.

ماه هاي رجبو شعبان را هم روزه داشتند و شبها به تهجد و به پا داشتن نماز شب زيرآسمان مقيد بود و به واسطه همين اعمال بود که توانست همراه با خيل شهداي جنگ تحميلي در تاريخ 9/2/65 در سن 20 سالگي در جزيره مجنون به درجه رفيع شهادت نايل آمد.

گزيده اي از وصيت نامه شهيد غلامرضا گل آور

مادرم سلام؛ به راستي که دنياي ما همه پاک است و يک راست و تنها فرق در اين گوشه دلهاست. مادرم تنها مي گويم که مرا ببخش به راستي که هر چه به من بگويي از سرزنش بايد سکوت کنم و هيچ نگويم.

به عنوان وصيت مي توانم بگويم اين که مرا فراموش نفرمائيد.

بدانيد که اين دنيا سرايي زودگذر و بي وفاست هم چناني که بر مزار ديگر رفتگان رفتيم و در دل خاک گذاشتيم و تنهايشان نهاديم ما را نيز بر دل خاک مي نهند و تنهايمان مي گذارند. اين از بدي مردم نيست کار دنيا همين است.

امشب اگرخدا بخواهد شهادت نامه عشاق امضاء مي شود

فردا زخون عاشقان اين دشت گلستان مي شود.

مادرم را تنها نگذاريد به درستي که او مقامي ارجمند دارد و دلي عزيز سلام مرا جداً به او برسانيد و بگوييد بر سر قبرم حتماً بيايدو يادي از ما بکند.

شادي روح شهداي مظلوم غرب ،بخصوص شهيد غلامرضا گل آور صلوات

زندگينامه شهيد مرتضي خانجاني

هيئت تحريريه وصال شهدا — Thu, 28 Aug 2008 18:10:00 GMT

شهيد مرتضي خانجاني

شهيد سال 45 درشهرستان ملاير در خانواده اي مذهبي ديده گشود دوران تحصيل خودرا با موفقيت به پايان رساند و با توجه به علاقه اي که به سپاه داشت وارد اين نهاد مقدس شد و پس از مدتي فرماندهي گردان کميل لشگر محمد رسول ا.. (ص) را به ايشان سپردند. <**ادامه مطلب...**>در سال تحصيلي 67-66 در کنکور سراسري شرکت کرد و به دانشگاه راه يافت. حاج مرتضي پس از سالها نبرد بالاخره در تاريخ 5/5/67 به آزروي خودش که شهادت در راه دين و ميهن اسلامي بود رسيد.

وصيت نامه شهيد مرتضي خانجاني

هم اکنون که اين قلم سياه را به دست گرفته و بر روي برگه سفيد و بي آب و رنگ مي نويسم شب چهارشنبه 28/4/67 مي باشد. عددهاي نگاشته شده در تاريخ گوياي شرايط سخت اين برهه براي هر خواننده اين نوشتار مي باشد.

غم و اندوه هجر ياران، مظلوميت حزب ا... و امام، سقوط افکار چندين و چند ساله بچه بسيجي هاي نشسته بر بال ملائک، آن عارفان الهي و سالکان طريقت و عشق همه و همه دردهاي بيدارمان ساهت ها و لحظه روزهاي تلخ ترک جبهه است که در واقع بايد گفت روزهاي سخت بدرود گفتن ارزش هاي نهفته در جبهه و جنگ.

در اين حال و هوا مبادرت به نوشتن وصيت نامه نمودم.

کاري که چند سال در جنگ بودم اما هرگاه که خواستم وصيتي بنويسم اراده ام ياري ننمود. احساس مي نمايم هنوز هم وصول به توفيق شهادت ممکن است. در اين لحظات با تمام وجود از خداوند طلب شهادت را مي نمايم چرا که به خداوندي خدا ديگر تاب و تحمل فراق ندارم و مرا توان زيست در اين جامعه و دنياي زشت نمي باشد.

خدايا به آن بدن هاي قطعه قطعه شده و عشق آلود حسين و ديگر شهدا قسم مي دهم تورا ، نگذار شاهد نامردي ها و خيانت ها و در کنارش دلسوختگي ها باشم. پروردگارا چندين سال به عشق وصال و لقاء تو در مصاف با دشمن بودم. بدن خودرا آماج تير و ترکش هاي کين آلود دشمنان تو قرار دادم تا شايد روزي خود را در جوار رسول ا.. و ائمه اطهار ببينم.

محبوبا، اگر مرا از اين فيض عظيم محروم گرداني چگونه به عدلت شک نکنم، خدايا گفته هايم نزديک به کفر گشته، اما تو مي داني و خود ميدانم که جز تو را طلب نمي کنم.

دوستان و رفقا اي عزيزان همسنگر که اين وصيتنامه را قرائت مي نمائيد، شما را توصيه مي نمايم به حمايت و پيروي از پير جماران. او را دريابيد، مگذاريد تاريخ تکرار شود، چاره اي نيست اگر عده اي سست اراده بي صفت آن نامردان خوشگذران که اگر مي دانستم نوشته هايم بدستشان مي رسد و يا در آنان اثري دارد حرف هاي زيادي با فريادهائي به بلندي غرش رعد وبرق آسمان ، از برايشان داشتم، اجباراً گوشه هايي از تاريخ نکبت بار را تحميل نمودند و با کوتاهي و عدم تبعيت ، زمينه هاي پذيرش صلح را باعث شدند ، اما؛ شما اي عزيزان هشيار باشيد و صحنه هاي سوختن به دور شمع ولايت راتکرار کنيد و بدانيد اگر براي خدا جنگيده ايد هم اکنون نيز بايدبراي خدا تحمل کنيد و پيرو پير جماران شويد و بداني اگر به آن نتيجه مطلوب در جنگ نرسيديم نبايد از حفظ انقلاب غافل باشيم و خدا نخواسته راه پيموده طي چند ساله انقلاب را به يکباره برگرديم و موجبات دفن اسلام را فراهم آوريم.

پدر و مادر عزيزم، همسرم، خواهرو برادرانم و فرزندم هوشيار باشيد شيطان وسوسه ها دارد دشمنان و منافقان و راحت طلبان زخم زبانها مي زنند، تحمل کنيد همچون زينب ، علي و فاطمه، محمدو حسن و زين العابدين و سالار شهيدان کربلا، اين چند روزه زندگي با همه سختي و مشکلات دردآورش اتمام خواهد يافت و بالاخره روز حسابرسي و برقراري عدالت خواهد رسيد.

نکند خداي نکرده عملي مرتکب شويد که موجبات رنجش روح شهدا شود با شمايم اي دوستان و اقوام با وفا بشنويد اما ترا به مظلوميت امام خميني عمل کنيد.

در آخر از تمام کساني که از بنده رنجشي داشته اند طلب عفو مي نمايم و از کساني که ادعاي دوستي با من را دارند تقاضامندم خانواده شهدا را فراموش نکنيد.

زندگينامه شهيد علي اكبر پاشايي

هيئت تحريريه وصال شهدا — Thu, 28 Aug 2008 18:07:00 GMT

شهيد علي اکبر پاشايي

شهيد در سال 1344 در کرمانشاه ديده به جهان گشود. در همان اوان کودکي سعي در انجام فرايض ديني داشت. در جلسات قرآن مساجد شرکت مي کرد، کلاس پنجم ابتدايي بود که انقلاب اوج گرفت و با اين سن کم در راهپيمايي ها شرکت مي کرد، <**ادامه مطلب...**>نماز جمعه را ترک نمي کرد، در انجمن اسلامي مدرسه فعاليت داشت، با گروهک ها برخوردهاي زيادي داشت، هنگام شروع جنگ تحميلي در دو سنگر علم و جبهه به مبارزه پرداخت و در تابستان ها به جبهه مي رفت و هيچوقت هم از درس عقب نماند. هميشه از شاگردان زرنگ مدرسه بود. در سال 1364 وارد دانشگاه تهران شد و سرانجام با رشادت هاي فراوان در تاريخ 5/5/67 در عمليات مرصاد به فيض شهادت نايل آمد.

گزيده اي از وصيت نامه شهيد علي اکبر پاشايي

خدايا مپسند که ما تيره بختان و روسياهان درگاهت شرمنده اين خونها باشيم. اي پروردگار جهانيان فرصتي ده که من شرمنده مجالي بيابم و اين جسم خاکي را و اين جان ناقابل را هديه راهت کنم و بدنم را پاره پاره و غرق در خون غلام کويت کنم. اي خداي عادل من که در تمام عمر نتوانستم حتي لحظه اي درراه تو و مخلصانه براي تو و خدمت در راه تو قدمي بردارم. توفيقي ده تا با خون خود راه تو را امضاء کنم وبا فريادم دين تورا به جهانيان طنين انداز کنم.

اي مولا شرمنده هستم که تو مخلصانه در راه خودت قرار ده. خدايا بار گناهانم سنگين است . ديگر نمي توانم زنده باشم و خود را در حال دوري از تو ببينم. خدايا عشق تو تنها نگهدارنده من است. خدايا نمي دانم چه بگويم شکر تو را که مرا منت نهادي و فرصت دادي تا با عزيزانت و رزم آوران اسلامت دوشادوش باشم تا شايد با ميمنت اين عزيزان رحمي بر من دل شکسته و رنجور کني و مرا از اين وادي فلاکت که خود بادست خودم بنام کردم به سوي نور و به سوي فلاحم و به سوي خودت نجات دهي.

شادي روح شهداي مظلوم غرب علي الخصوص شهيد پاشايي صلوات

معذرت خواهي بابت كم كاري ...

هيئت تحريريه وصال شهدا — Wed, 27 Aug 2008 12:23:00 GMT

هوالحق

سلام به همه منتظران و عاشقان شهادت ...

بعد از يه مدت نسبتا طولاني دوباره برگشتيم كه يه دستي به سر و روي وبلاگ بكشيم ...

يه معذرت خواهي اساسي به همه ي اعضاي موسسه فرهنگي وصال شهدا (وصال نور) خصوصا اعضاي گروه آي تي و هيئت تحريريه به خاطر كم كاري و غيبتم در كارها بدهكارم كه از همين جا از همشون ميخوام منو ببخشند و دعا كنند كه به خاطر اين كم كاري شرمنده شهدا نباشم و بتونم جبران كنم .

منتظر مطالب جديد ما باشيد ...

كوچيك همه اعضاي موسسه فرهنگي وصال شهدا كرمانشاه - مسئول هيئت تحريريه

خيلي التماس دعا - يا علي مدد

*موسسه فرهنگي وصال شهدا ،استان كرمانشاه *